मिपावरचा व्हेज मांचुरियन आणि शेजवान फ्राईड राईसचा भाग्यश्रीने पाठवलेला फोटो पाहून ह्या लेखाला प्रेरणा मिळाली. चीनच्या उत्तरेकडला एक पदार्थ तर एक दक्षिणेकडचा. म्हणजे दिल्ली राईस आणि सांबार यासारखा. मंगोलिया हा चीनचा उत्तरेकडला भाग.मुख्यत्वे Noprth East side.मांचू हे तिथले रहिवाशी. त्यांच्याशी संबंधित म्हणजे मांचुरिअन.म्हणजे मांचुरियन फूड ,कपडे ,कार्पेट्स्,बूट ,टोप्या वगैरे. मांचुरियन झाले विशेषण.`इंडिअन` सारखे. फार उत्तरेकडला भाग हा.तिथे हिवाळ्यात खूप खूप थंडी असते .त्यामुळे थंडीचा बचाव करण्यासाठी कच्च्या मांसाचे अन्न खाल्ले जाते.मांस कमी शिजवून क्रंची ठेवलेले असते .तसेच भाज्या ,फळे याचे उत्पादन कठिण.यामुळे ड्राय धान्य ,मासे ही अन्नात असतात. तिथे स्प्रिंग सुंदर असतो.लांबच्या लांब हिरवळवर घोड्यावरून रपेट करता येते .नाच गाणी ,समारंभ ,सणवार गडद रंगित कपडे घालून अतिउत्साहात पार पडतात. तिथे लोकरीच्या वस्तू म्हणजे कपडे ,कार्पेट्स अतिशय स्वस्त आणि वेगळ्या प्रकारची मिळतात.मुसलमान धर्मिय लोक बरेच आहेत तिथे.बोलायला मवाळ दिसले तरी काहीसे खूनशी असतात असे ऐकले. सिचुआन हा चीन चा दक्षिणेकडला भाग किंवा प्रॉव्हिन्स .तिथले लोक चीनी. त्याच्याशी संबंधित म्हणजे सिचुआन.भारतात त्यालाच शेजवान म्हणतात. चीनी भाषे ते स चुआन आहे.स (उच्चार `त्च्स`) म्हणजे चार .चुआन म्हणजे नद्या. अर्थातच हा प्रदेश Yangtze नदीच्या चार tributaries --Minjiang, Dadu, Wujiang , Jialing यांनी भौगोलिक रित्या संपन्न झाला आहे.तरीही तिथे गरिबी बरीच आहे. या प्रदेशाचे मसालेदार अन्न जगप्रसिध्द आहे. माझी मोलकरीण त्च्सचुआनची होती.कांदा,गाजर ,भोपळी मिरची किंवा इतरही भाज्या सुरीने झट्पट इतक्या इतक्या बारिक चिरायची की वाटायच यंत्राने कापल्या आहेत. ती नूडल्स मस्त करायची. मऊसर नूडल्स भाज्याघालून चविष्ट लागायच्या. I very much miss my maid here in USA. चीनी पाकककृतीमधे जेवण शिजवण्यापेक्षा तयारीतच वेळ अधिक घालवतात.भाज्या ,मांस ,मासे बारिक चिरून ठेवायचे. कांदा जवळ जवळ नाहीच वापरत.लसणाचा वापर जास्त.लाल मिरच्या ,मिरी सारखा उग्रवासाचा मसालाही घालतात. एकदा का सर्व तयारी झाली की मोठ्या आगीवर भांड(कठई) ठेवायच आणि तेलात पटापटा परतून अन्न परतायच.चार ,पाच मिनिटात क्रंची अन्न तयार . मग ते एका पसरट काचेच्या वाडग्यात घेऊन टेबलावर ठेवायच .सर्वांनी काडयांनी उचलून आपापल्या छोट्या बाउल्स मधे घेऊन भाताबरोबर खायच. उदर भरण्याच्या यज्ञ कर्मात ताट ,वाट्या , पेले ,चमचे या उपकरणांची जरूरी नाही. फक्त हातची ३ बोट त्यात धरलेल्या २ काड्या . अन्नाबरोबर पाणी पित नाही. वेगळा वेगळा चहा पितात. गरम सूप जेवणाच्या शेवटी.थंड पाणी प्यायल्यावर पोटातल्या अन्नातले ऑईल सॉलिडिफाय होते.कोलेस्ट्रॉल वाढते असे मानतात. चिनी चहाबद्दल नंतर लिहेन.