मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

<नंदनला पत्रे>

पिवळा डांबिस · · जे न देखे रवी...
काव्यरस
कच्चा माल "स्त्रीसौंदर्य, रुचकर खाणंपिणं, आणि संगीत बजावणं या तिन्ही वाबतीत भारतासारखी महासत्ता कोणाकडेच नाही रे!!!!" व्वा!! क्या बात है!!! वरील तेजस्वी वाक्य वाचून अगदी बाळ गंगाधरांची आठवण झाली ... आणि खालील ओळी सुचल्या.... :) (चालः पिकल्या पानाचा, देठ की हो हिरवा...) . . . दरबार जुना ह्यो, आय डी तेव्हढं नवंऽऽ.... मध्यानरातीला सोत्ता, मालक दावत्यात दिवं... अनंगरंगी, सिंडी खेळत्ये, नंदन लाजून हळवाऽऽऽ हासून हासून, अहो हासून हासून, डांबिस होई, आडवाऽऽऽ =)) विदेशी खाण्यांनो, फाट्यावर चढा... मालकंस, बॉलीवुड, आणि कंदी पेढा देशीपणाचा रंगे पोवाडा, हो, देशीपणाचा रंगे पोवाडाऽऽ डफामागुनी झील धराया, अवलियाला बोलवाऽऽऽ हासून हासून, डांबिस होई, आडवाऽऽऽ =)) थोडा झुकून, थोडा वाकतो, हासू आवरून आब राखतो.... लई दिसानं बाण फेकतो, हो, लई दिसानं बाण फेकतोऽऽ चुकलं माकलं, माफी करूनी, मुजरा अमुचा घ्यावाऽऽऽ हासून हासून, डांबिस होई आडवाऽऽऽ =)) (आवाहनः आधीच तयार चाल असलेलं विडंबन रचून लेटेष्ट संपादक महाराजांचे श्रम वाचवल्याबद्दल आम्हाला वाचकांचा दुवा मिळेल काय?:)) <:P

वाचन 11517 प्रतिक्रिया 0