१ ठसे वाटेत बैलांच्या खुराचे दिसे डबक्यातले पाणी चहाचे उठे पाण्यावरी गोरे तरंग कुणाचे घासले पाण्यास अंग २ हवेचा येइ हिरवागार झोका झुले त्याच्यासवे डोंगरही अख्खा कसे हे साठवू सौंदर्य डोळी बहरल्या डोंगरावर रानकेळी ३ धुक्याचा सारला परदा हवेने उभे डोळ्यात हिरवेगार लेणे कळेना काय डोळ्यांनी टिपावे कळेना ओठ कोठे टेकवावे ४ निळा अंधार होता दाटलेला पिकांचा वास ओल्याशा हवेला कमी ना भासली कुठल्या दिव्याची अशी झगमग बघितली काजव्यांची... - वैभव देशमुख

आठवणींच्या जुन्या गाठी सोडवु, पुर्वीच्या घड्या पुन्हा उलगडू।। परत एकदा लहान होऊ, पुन्हा आपण वर्गात बसू। वह्या उलगडुन रोजच्या प्रश्नांना, मग्न व्यापातून उत्तरं लिहीताना। थोडं थांबुन वस्त जिवनात, हरवुन जाऊ स्नेह बंधनात। सर्व जगच जिथे शाळा, पुर्ण आयुष्य त्याचा फळा। जे मिळाले ते नशिब कोरले, जे गमावले ते हसुन पुसले। आठवणींच्या जुन्या गाठी सोडवु, पुर्वीच्या घड्या पुन्हा उलगडू।।