मिसळपाव
अनंत.....
सोहोळ्यातुन सोहळ्याकडे
चालले आयुष्य सारे,
सोहळा हरेक घडी
क्षणी बदलताच वारे ॥
चाहुल लागता जन्माची
प्रथम सोहळा घडे,
मातृपद देउन तिजला
हळुवार पाउल पुढे ॥
नामकरण अन उष्टावण
भरभरुन जमती जन,
वाढदिसांची त्यातच गणती
वर्षांचे उठवुन व्रण ॥
सोहळे शिक्षणा आधी
सोहळे शिक्षणा नंतर,
कळे न जीवनी कशास
सोहोळ्यांचा हवा मंतर ॥
सोहळा प्रत्येक पायरी
विवाह; नोकरी; यश
भर त्यातच सणासुदिंची
उस्तव, आठवुन तो ईश ॥
आला संपत जन्म
पण सोहळे पुरुन उरले,
रौप्य, सुवर्ण, हिरक
जरतारी वस्त्र लाभले ॥
उपस्थिती चे संपले सोहळे
अन, अनुपस्थिती आता,
श्राद्ध, वर्षस्मरण, पुण्यतीथीच्या
घडती जनात बाता
काव्यरस