Skip to main content

धारयते सः धर्मः

लेखक शरद यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 12:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
धारयते स: धर्म: श्री. यनावाला व त्यांच्या विचारसरणीचे लोक थोडा एकांगी विचार करत असतात असे वाटते. पहिली गोष्ट म्हणजे धर्म व कर्मकांड यातील फरक ते लक्षात घेतातच असे नाही. चतुर्थीला चंद्रोदयानंतर जेवण, उपासाला चालणारे/न चालणारे पदार्थ, श्राद्धाला करावयाचे पिंड, इत्यादींना विरोध करतांना ते या गोष्टी म्हणजे धर्म नव्हे या कडे दुर्लक्ष करतात. या कांडांना "चुकीचे" असे गेली हजारो वर्षे शेकडो संत/ अभ्यासक सांगत आले आहेत. तेही अयशस्वी झाले याचे कारण सर्वसाधारण माणूस यांच्याप्रमाणे "विचारवंत" नसतो. (वैयक्तिक: यनावालांची तर्कक्रीडा साधारणत: ५% वाचकही सोडवू शकत नाहीत.

नाते तुझे नि माझे ना सापडे अताशा

लेखक स्वानंद मारुलकर यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 12:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
ज्याची मनास भीती तेची घडे अताशा कोणीच ना पहाते माझ्याकडे अताशा दिसती दुभंगलेले मज सोबती जिवाचे डोळ्यांस काय माझ्या गेले तडे अताशा? मी बोलतो तुझ्याशी साध्यासुध्या मनाने त्यातून शोधिसी का तू वाकडे अताशा दूरातूनी विराणी सनई उदास गाते ह्रदयास घाव देती अन चौघडे अताशा इतके जपून होते ह्रदयात ठेवले की नाते तुझे नि माझे ना सापडे अताशा पूर्वी तुझ्या मनाशी बेबंद बोलणारे- मन बोलता स्वतःशी का गडबडे अताशा? इतके गढूळ झाले जीवन प्रदूषणाने लोकांस तारणारी गाथा बुडे अताशा हुंड्या परी अताशा गेल्या जुन्या प्रथाही दिसतात संपलेले हिरवे चुडे अताशा -स्वानंद

प्रेमाचा चौकोन

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 10:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक हिन्दी शेर आहे. कदाचित तुला माहीत असेल. - मोहब्बत का सफर है, पता मंझिलसे पुछो.. उनकी बात छोडो, तुम अपने दिलसे पुछो। म्हणजे तुझ्या प्रेमाखातर कोणीही उठून काहीही म्हणेल, तुझ्या मनात कोणती मंझिल दडलेली आहे ते महत्वाचे. अन् तेच तू जाणून घ्यायला हवं. हे प्रेमज्ञान पाजळण्याचं कारण हेच की तुझ्या प्रेमासाठी तुझ्याभोवती प्रेमाचा त्रिकोण नाही तर चौकोन झाला आहे! वरील डाव्या बाजूच्या कोनात तुझे स्थान गृहीत धरले तर इतर तीन कोन म्हणजे गणेश, सचिन व सुशील हे होत. मुळात प्रेमाचा हा चौकोन असल्याने कोणीतरी एकच फार नजिक येणारा आहे. जर चौरस कल्पिला असता तर तिघेही तुजपासून समसमान अंतरावर राहिले असते.

दुर्गदुर्गेश्वर रायगड

लेखक योगेश२४ यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 09:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
=========================================================== =========================================================== || रायगडावर खडे पसरले, शिवरायांच्या पायी हिरे माणके, ती आम्हाला, दुसरी दौलत नाही || =========================================================== ===========================================================

घन ओथंबून येती

लेखक शरद यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 06:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
घन ओथंबून येती वनात राघू घिरघिरती पंखावरती सर ओघळती झाडांतुन झडझडती घन ओथंबुन झरती नदीस सागरभरती डोंगरलाटा वेढित वाटा वेढित मजला नेती घन ओथंबुन आले पिकात केसर ओले आडोशाला जरा बाजूला साजण छेलछबेला घन होऊन बिलगला ना.धों महानोर या महानोरांचे एक वैशिष्ट्य़: यांच्या कवितेला निसर्ग,खेडे, शेत, पाऊस, पीकपाणी इ. यांतून बाहेरच पडता येत नाही. स्वत: कवीलाही आणि म्हणून वाचकालाही .खेड्याचे दु:ख ते कवीचे दु:ख, ओल्या जमीनीचा आनंद तो ह्याचा आनंद,शेताचे सृजन ते ह्याचे सृजन! कवी काव्य का लिहतो ?

सरकारी योजना

लेखक पाषाणभेद यांनी शुक्रवार, 15/10/2010 00:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
सरकारी योजना
माझ्या गावाचा रस्ता कधी सवान* होतच न्हाई सरकारी योजना इथं कधी पोहचतच न्हाई गाई म्हशी आम्ही पाळतो, सकाळी धारा काढतो उन वारा थंडीचं, दोन पैशासाठी दुध शहरात पाठवतो घरात पोरांच्या ओठांना दुध राहातच न्हाई सरकारी योजना इथं कधी पोहचतच न्हाई शाळा!
काव्यरस

युगलगीतः बाई इथंच ठोकू का हा खिळा?

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 14/10/2010 23:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
बाई इथंच ठोकू का हा खिळा?
मास्तरः ठोकू का ठोकू का, बाई इथंच ठोकू का हा खिळा? मास्तरीणबाई: चला लावूया, सर लावूया, इथेच काळा फळा मास्तरः ह्या वर्गात आडवे बेंचेस ठेवू उभं रहायला उंच प्लॅटफॉर्म करू मास्तरीणबाई: समोर टेबल अन आहे खुर्ची बसायला डस्टर द्या मला, नाही वापरत कापडी बोळा मास्तरः ठोकू का ठोकू का, बाई इथंच ठोकू का हा खिळा? मास्तरीणबाई: चला लावूया, सर लावूया, इथेच काळा फळा मास्तरः दरतासाला मी हो हजेरी मुलांची घेईन सार्‍या मुलांना मी लाईनीनं उभं करीन मास्तरीणबाई: भरलेली शाळा खुपच आवडते मला वर्ग
काव्यरस

रांगोळी

लेखक मृत्युन्जय यांनी गुरुवार, 14/10/2010 23:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
शेणाने सारवलेले आंगण मागे पडुन त्याची जागा जशी विटा सिमेंटने घडलेल्या फरश्यांनी घेतली आणि ऐसपैस घराची जागा फ्लॅटने घेतली तसतशी रांगोळी हळुहळु लुप्त होत चालली आहे. तरी अजुनही काही गृहिणी (आणि काही बाप्येसुद्धा) ही कला टिकवुन आहेत. कामचलाउ का होइना रांगोळी प्रत्येक घरात कोणा ना कोणाल येत असतेच. अगदीच काही नाही तर छाप वापरुन वेळप्रसंगी वेळ निभावुन नेली जाते. रांगोळीचे प्रकारही तसे अनेक ठिपक्यांची रांगोळी, फुलांची रांगोळी, नक्षी, अक्षरभारती, फ्रीहँड, प्रसारभारती. आता तर पाण्यात रांगोळी काढण्याचे तंत्र आणि कलादेखील विकसित झाली आहे. सर्वांनाच सर्व प्रकारची रांगोळी काढता येइलच असे नाही.

एका सैनिकाने लिहिलेल्या हृदयद्रावक कवितेचे भाषांतर

लेखक गणेशा यांनी गुरुवार, 14/10/2010 21:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा : सुधीर काळेंचा हा थ्रेड - http://www.misalpav.com/node/14446 माये का करु अजुनही सेवा तुझी ? हा खेळ चाले जीवनी, पाहितेस का कधी ? लहानपणी स्वप्नाळलेले मन माझे वेडे असे रक्षणात सीमांच्या अखंड सताड उभे आता करुनी मुर्खात गणना माझी त्यागलेली ती कोमलता, पाहितेस का कधी ? पुरुषात रुपांतर करुनी झाले सुखवस्तु कातडीस पिळवटुन झाले सग्या - सोयर्‍यांपासुन दूर वंचीत कायम हरवलेले रोमांचीत जीवन, पाहतेस का कधी ? धुक्यात विरघळूनी ..उन्हात होरपळूनी रक्त सांडलेले तुझ्या पदरी ...
काव्यरस