हरवलेले गीत भेटेल का गं प्रथम नेत्रीची प्रीत भेटेल का गं बघ भावनांचा कल्लोळ झाला आज तरी वेळ भेटेल का गं ।। व्यवहारी विचारी पेलून सारी ह्रद्याशी ह्रद्य खेटेल का गं ।। तु ग्रृहलक्ष्मी मी अन्नदाता तु मायाममता मी इःकर्तव्यता मेळ दोघांचा होईल का गं ।। गलित तन झाले मन न झाले आज तरी चांद उगवेल का गं ।। -सुर्यांश

अंधारात चालले, चार तरुण मित्र रस्त्यावर नव्हतं, कुणी काळं कुत्रं. त्यांना नाही दिसलं, एकजण फसलं अंधारात चालले, तिन तरुण मित्र चालले होते मस्तीत,आपल्याच बेफिकर एकजण नव्हता, त्यांना नव्हती खबर दोनजण उरले, दोघेही घाबरले "कोण आहे तिकडे?" भेदरून ओरडले अंधारात कोलमडला, एक तरुण मित्र उरलं नाही भान पुटपुटायचं स्तोत्र काय होणार आता,त्याने लगेच ताडलं, चावलं फाडलं अंधारात चालले, चार तरुण मित्र, शोधत होते भक्ष, आठ लाल नेत्र --------------------

मी ज्या घरात सध्या असतो त्या घरात आधी रहायचो माहित होती मला भिंत न् भिंत कोपरा अन् कोपरा त्या घराचा आणि सहज जाऊ शकत होतो मी एका खोलीतून दुस-या खोलीत . . . पण आजकाल, कुठल्याही खोलीत गेलो तरी हसते ती खोली माझ्याकडे बघून अनोळखी माणसाकडे बघून आपण हसतो तसं काही काही कोपरे तर दिसतच नाहीत मला भिंती दिसतात....पण त्यांना आता वेगळा रंग आहे दारंही वाढलीयेत घरात तशी दिसत नाहीत....पण आहेत...कळतं मला कधी कधी तर वाटतं बरीच घरं आहेत या एकाच घरात मग मी ये जा करतो या घरातून त्या घरात अगदी बेमालूम पणे...कुणालाही कळू न देता . . . याच घरात मी आशिर्वादही घेतले आणि शापही ईथे कधी पालवी फुटलेला मी अाताशा पाचोळा बनून

एक ग॑ध हलकासा सारा दिवस दरवळला एक उडती नजरानजर सारा दिवस गुणगुणला एक स्पर्श ओझरता दिवस सगळा झिणझिणला दिवस सरता सरता का जीव असा हुरहुरला ?