पहिल्यांदा पिरा ने जेव्हा निपुणची मुलाखत घ्यायची आहे असं सांगितलं तेव्हा थोडं टेन्शन आलं होतं आणि एवढ्या मोठ्या कलाकाराची मुलाखत घेता येईल याचा आनंद होता. टेन्शन याच्यासाठी की या आधी मास कॉम करताना प्रत्यक्ष मुलाखती घेतल्या होत्या, पण अशी व्हिडिओ मुलाखत घेण्याचा काहीच अनुभव नव्हता. शेवटी मुलाखतीचा दिवस उजाडला, (त्याच्या आधीचे किस्से म्हणजे एक स्वतंत्र लेखाचाच विषय आहेत ते परत कधीतरी ).

तसं पाहायला गेलं, तर दोघांमध्ये जमीन-अस्मानाचा फरक. तो राजा, खराखुरा. त्याला खऱ्याखुऱ्या राजाचीच भूमिका पार पाडायची आहे. ती तशी काल्पनिकच. पण तिला काल्पनिक जगात आणखी एक काल्पनिक भूमिका जगायची आहे. पण दोघांचा उल्लेख एकत्र करायचं कारण? त्याला द्यायचा होता एक परफॉर्मन्स. तिलाही द्यायचा होता एक परफॉर्मन्स. हे परफॉर्मन्स दोघांच्या आयुष्यातले अतिशय महत्त्वाचे आहेत हे दिसतंय.

Cowards die many times before their deaths… All the world's a stage, and all the men & women merely players... To be, or not to be : that is the question… What’s done is done... you too Brutus??..... जगभरातल्या अगणीत नाट्यगृहात, शंभरेक निरनिराळ्या भाषांमधून आणि अनेक दिग्गज अभिनेत्यांनी रंगमंचावर साकारलेल्या या ओळी…. जागतिक नाट्स्ृष्टीमधले एक जबरदस्त नाव - विलियम शेक्सपीयर!

चित्रपट तीन टेबलांवर बनतो असं म्हटलं जातं – पहिलं लेखकाचं, दुसरं संकलकाचं आणि तिसरं वितरकाचं. पहिल्या टेबलावर चित्रपट अमूर्त स्वरूपात असतो, दुसऱ्या टेबलावर त्याला निश्चित स्वरूप आणि आकार मिळतो आणि तिसऱ्या टेबलावर त्याचं व्यावसायिक भवितव्य ठरतं. या तिन्हीपैकी कुठलं महत्त्वाचं हा प्रश्न जर कोणी विचारला, तर ‘पहिलं टेबल’ हे नक्कीच त्याचं उत्तर असेल, निदान माझ्यासाठी तरी.

आपल्या आजूबाजूला तीन प्रकारची माणसं असतात. पहिल्या प्रकारची म्हणजे आमटे कुटुंबीयांसारखी, लोकसेवेला आयुष्य अर्पण केलेली. दुसरी म्हणजे कलाकार मंडळी, शिक्षण कशातही असलं तरी शेवटी आपल्या छंदासाठी आयुष्य ओवाळून टाकणारी आणि तिसरे म्हणजे आपण स्वतः.. साधीसुधी नोकरदार माणसं.. पोटापाण्यासाठी इमानदारीत नोकरी-धंदा करणारी.. आश्चर्य वाटेल, पण माधव आणि स्मिता कर्‍हाडे तिन्ही प्रकारात फिट्ट बसतात!