आमची प्रेरणा सुवर्णमयीताईंची 'आय विश' ही कविता!

मराठी जालावर मोजक्या वर्षांचे नवकाव्य
मागे मी वाचत वाचत.
पद्यविभागात दिसणार्‍या नवकविता पाहून 'कर्म, कर्म' म्हणत होतो मी.
वाचकांना वाचवण्याकरता
दिल्या ढुशा मी त्या नवकवितांना ..कित्येकदा

त्याने उंचावर दिसणार्‍या गोमट्या कविता बघितल्या..चढला वरती
एक कल्पना घेऊन म्हणाला, "आय विश, आय विश मर्ढेकर, आरती प्रभू , ग्रेस, धामणस्कर'

डोक्यात आणखी एक कल्पना घेऊन
गुळगुळीत कागदावर सुसाट पुढे लिहीत गेला.. मी वाचेस्तोवर
एका वाचकावर नवकविता ठेवून ..गेला पुढे .
मी धास्तावलो.. विचारले त्याला..

तो मागे फिरला, वाटेत अनेक अर्धमेले वाचक होते.. कधीचेच..
प्रत्येक वाचकाजवळ जात
आय विश आय विश असे फुटफुटला

मला म्हणाला, 'आता सगळे वाचक उठून वाचू लागतील,
रिडल पझल सुटलं म्हणतील'
'आय विश'

चतुरंग