विडंबनांमुळे कवींच्या सर्जनशीलतेवर परिणाम होतो का ?

हे असे कौल घेण्यापेक्षा आपला जगप्रसिद्ध (येथे अमेरिकन व्याख्येनुसार जग म्हणजे काउंटी किंवा सब-डिविजन) ग्रंथ "कातडी निबर करण्याचे १०१ मार्ग" यांतील सुरूवातीचे पाठ शिकवायला सुरूवात करावी. जुने आणि नवे सर्वांना त्याचा अमूल्य फायदा होईल.

"कविता विडंबनास योग्य वाटणे" ही एका प्रकारे प्रशंसाच आहे.

पण सुरुवातीला ते कळत नव्हते. सुरुवातीला मिसळपावावर कविता दिल्या, आणि "आवडली नाही" म्हणून प्रतिसाद आला की वाईट वाटत असे. त्या काळात मी कौलात पर्याय "१" निवडला असता.

आता सकारात्मक टीकेमुळे फायदा होतो असे लक्षात आले आहे. त्यामुळे "२" निवडला आहे.

हो होतो. एखादा चांगला कवी केवळ सुमार विडम्बानातच अडकुन पडतो.
विडम्बन हा काव्य प्रकार परोपजीवी वनस्पती प्रमाणे आहे. दुसर्‍याने केलेल्य शब्दांवर टवाळकी करण्यातच स्वतःची प्रतिभा अडकवुन ठेवणे हा त्या उत्तम बुद्धीमत्तेचा अपमानच आहे
पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

नाही. कविता निर्मितीच्या प्रक्रियेत आधीच्या कवितांच्या विडंबनांचा काहीही परिणाम होत नाही.

याच्याशी मी सहमत आहे. फक्त राहून राहून एक प्रश्न पडतो की मूळ काव्यच जर "विडंबन" वाटत असेल तर त्या विडंबनाचे "विडंबन" म्हणजे नक्की काय होऊ शकेल?